Bjorn Demkes poseert bij de klok met zijn geweldige marathon-eindtijd. Foto: Geert Wevers
Bjorn Demkes poseert bij de klok met zijn geweldige marathon-eindtijd. Foto: Geert Wevers (Foto: Geert Wevers)

AVA`70-Superman Demkes is 42.195 meter jong

AALTEN - Als je een fanatiek hardloper bent en je wordt 42 jaar en 195 dagen is het logisch dat je dit jubileum viert met het lopen van een marathon. Toch? Toen wereldkundig werd gemaakt, dat AVA'70-lid Björn Demkes dit werkelijk van plan was, fronste menigeen toch wel even de wenkbrauwen. De verbazing werd nog veel groter toen hij te kennen gaf, dat dit zou gaan gebeuren op de eigen thuisbaan. Dit betekende immers 140 ronden en een reststukje van 195 meter. Wat weinigen wisten, was het feit dat Demkes al een jaar of twee heeft zitten broeden op dit plan en als hij iets in zijn hoofd heeft, dan gaat het gebeuren ook.

Woensdag 10 juli was de marathondag en langzaam maar zeker werd er toegewerkt naar het moment suprême. Katja, de vrouw van, had de PR in handen en haar kun je wel om een boodschap sturen. Trainingsmaatjes en andere belangstellenden werden uitgedaagd om een stukje met haar held mee te gaan rennen. Voorwaarde was daarbij wel, dat het tempo door Björn bepaald werd en dat zou liggen rond de 5 minuten per kilometer. Behoorlijk pittig dus voor menigeen. Grote vraag vooraf was natuurlijk in hoeverre Björn hersteld zou zijn van zijn inspanningen van afgelopen zaterdag, toen hij in Didam de halve triathlon tot een goed einde bracht. Een prima warming-up voor de marathon of zou het allemaal toch iets teveel van het goede zijn? Enige voorzichtigheid werd ingebouwd, al twijfelde er eigenlijk ook weer niemand aan dat de ijzersterke atleet de finish zou gaan halen. Om even na half 5 stond Demkes, uiteraard met startnummer 195, klaar voor zijn vertrek. De klok kon aangezet worden en Marco van Rijs gaf aan dat de tijdregistratie oké was. Kortom, de missie kon gaan beginnen. Vanaf de start werd de marathonman begeleidt door de verschillende atleten, die met hem opliepen. Volgens plan begon Demkes met tijden tussen de 1,26 en 1,30 minuten per ronde en dit constante tempo hield hij kilometerslang vol. Op het AVA-terras was het inmiddels al gezellig druk met vrienden, familie en bekenden, die hem kwamen supporteren. Opvallend bij de passerende hardlopers was vooral, dat met name superman zelf degene was die het woord voerde. Zeker toen er telkens pupillen en junioren aansloten om mee te draven, zorgde hij voor de aanmoedigingen. Toen om even na kwart over 6 de halve marathon en feit was en er dus 70 ronden waren afgelegd, oogde Björn nog zeer fris. Maar iedereen die een beetje hardloopkennis heeft, weet dat de marathon na een kilometer of 32 pas echt gaat beginnen. Op en rond de baan werd het drukker en drukker. Iets dat ongetwijfeld een dopingwerking had, want langzaam maar zeker ging het tempo iets omhoog en werden de rondetijden steeds een fractie sneller. Atleten die dachten snel even aan te sluiten kwamen dan ook van de koude kermis thuis. De leading-man nam nog een paar slokken, werkte een gelletje naar binnen en de finale kwam in zicht. Grote vraag was natuurlijk of er nog een inzinking zou volgen? Echter, de man met de hamer was in geen velden of wegen te bekennen en op tien ronden voor het einde stelde Demkes zijn meedravende kompanen voor, om de gashendel wat verder open te draaien. Verbaasd keken de hardlopers hem aan, maar eigenlijk durfde niemand de meester af te remmen, dus werd de daad bij het woord gevoegd. Het terras was inmiddels tot de laatste plaats bezet en een heuse dorpsomroeper zorgde voor verbale begeleiding van de finale. Onder luide aanmoedigingen werden de laatste ronden gelopen, waarbij de 41e kilometer een tijd opleverde van 3,58 minuten. Hoe fit ben je dan nog? De eindsprint werd ingezet en Demkes draafde onder een ovationeel applaus van het talrijke publiek over de finish. De klok stond stil op de waanzinnig snelle 3 uur, 18 minuten en 5 seconden. Een marathon, gelopen op een 300 meterbaan zal zelden of nooit in een dergelijke recordtijd zijn afgelegd. Na de kussen en bloemen, kregen de paparazzi alle ruimte om hun werk te doen. De marathonloper zelf liet alles rustig over zich heen komen en werkte in sprinttempo een fles Erdinger naar binnen. Alcoholfrei, dat wel… Her en der stonden meelopende atleten nog bij te komen van hun (veel kortere) inspanningen, terwijl Demkes zich al aan het douchen was. De missie was volledig geslaagd en wie de atleet een kwartiertje later in de kantine zag verschijnen, kon niet geloven, dat hij zojuist een marathon had gelopen. Even later wandelde de atleet naar buiten om nog even te gaan helpen met het opruimen. Kapsones zijn hem vreemd en dat is ook zijn grote kracht.

Meer berichten